NIE KARMI\u0106 ARTYST\u00d3W!<\/p>\n
Oto zwierz\u0119 kt\u00f3re je nie pracuj\u0105c na swoje utrzymanie, wsz\u0119dzie znajduje schronienie i otaczane jest bezwarunkow\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 <\/i>[1].<\/p>\n
Spos\u00f3b w jaki arty\u015bci rozprawiaj\u0105 si\u0119 ze zwierz\u0119tami m\u00f3wi wiele o tym, jak widz\u0105 samych siebie \u2013 ich relacja do zwierz\u0105t przypomina w\u0142a\u015bnie t\u0119 mi\u0119dzy w\u0142a\u015bcicielem a pupilem. Ten drugi pozwala na ujawnienie si\u0119 cech charakteru lub sytuacji, kt\u00f3re inaczej nigdy nie ujrza\u0142yby \u015bwiat\u0142a dziennego. Mo\u017cna tym t\u0142umaczy\u0107 ambiwalentny stosunek sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej do zwierz\u0105t domowych. W ko\u0144cu maskotkom brak dzikiego seksapilu tygrys\u00f3w Williama Blake\u2019a, uroku dzikiej si\u0142y tw\u00f3rczej czy statusu samotnego outsidera. Nawet kiedy trafiaj\u0105 w obr\u0119b pola sztuki, multiplikacja mo\u017cliwo\u015bci i intensywno\u015b\u0107 \u017cycia przedstawiaj\u0105 si\u0119 jako codzienno\u015b\u0107 i bana\u0142. Ambiwalencja w stosunku do domowych pupili mo\u017ce si\u0119 bra\u0107 tak\u017ce z faktu, \u017ce jakkolwiek arty\u015bci marz\u0105 o sztuce dzikiej i pot\u0119\u017cnej to zazwyczaj jest ona do\u015b\u0107 ostro\u017cna, oswojona i udomowiona.<\/p>\n
<\/p>\n
Ka\u017cdy kto lubi psy b\u0105d\u017a koty jest durniem <\/i>[2].<\/p>\n
Dwa tandemy artystyczne Czekalska+Golec i Artur Malewski z Natali\u0105 Janus proponuj\u0105 odwrotn\u0105 perspektyw\u0119. Zapraszaj\u0105 drobne czuj\u0105ce stworzenia jako aktor\u00f3w i performer\u00f3w, tw\u00f3rc\u00f3w i wytw\u00f3rc\u00f3w dzie\u0142a sztuki. Walka mi\u0119dzy dwoma gatunkami zostaje nagle zawieszona. Poprzez instytucj\u0119 sztuki majaczy na chwil\u0119 co\u015b w rodzaju utopijnego pa\u0144stwa opieku\u0144czego, w kt\u00f3rym bezlitosna walka o byt zamienia si\u0119 we wsp\u00f3\u0142udzia\u0142 w trans-osobowej pracy artystycznej. Przedstawicieli tych gatunk\u00f3w czeka na koniec co\u015b w rodzaju emerytury tw\u00f3rczej. W obu pracach pojawia si\u0119 pytanie o rol\u0119 tw\u00f3rcy i materii, a tak\u017ce relacji mi\u0119dzy prac\u0105 a poiesis<\/i>. Artur Malewski i Natalia Janus zapraszaj\u0105 do wsp\u00f3\u0142pracy mysz rodzicielk\u0119, kt\u00f3ra ca\u0142e swoje \u017cycie sp\u0119dzi\u0142a na zapleczu sklepu zoologicznego. Jej oseski pakowano od razu w worki pr\u00f3\u017cniowe i zamra\u017cano. Dla hodowc\u00f3w w\u0119\u017cy to najwygodniejsze rozwi\u0105zanie. Tandem zleca myszy wykonanie serii perforacji na p\u0142atkach wigilijnych, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 eksponowane w przestrzeni galerii i stan\u0105 si\u0119 towarem. W zamian oferuj\u0105 do\u017cywotnia emerytur\u0119 w ich domu. Jeden z jej projekt\u00f3w zosta\u0142 potraktowany jako szablon i powt\u00f3rzony w \u015bciance dziel\u0105cej przestrze\u0144 galeryjn\u0105.<\/p>\n
<\/p>\n
Czemu\u017cby muchy mia\u0142y by\u0107 pozbawione sztuki<\/i>? <\/i>[3]<\/p>\n
Czekalska+Golec lubi\u0105 podwa\u017ca\u0107 mit autorski. Oddali ju\u017c funkcje autora ko\u0142atkom (insektom od 300 lat pracuj\u0105cym w drewnie rze\u017aby przedstawiaj\u0105cej \u015bw. Franciszka), a w Cysternie CSW kurowali trwaj\u0105c\u0105 wylink\u0119 drobnych istot. \u201eNie ma miejsca bez \u017cycia\u201d \u2013 przekonuj\u0105. Nie kryj\u0105 te\u017c, \u017ce s\u0105d estetyczny przechodzi u nich w etyczny. Interesuje ich wydobywanie podzia\u0142\u00f3w postrzegalnego \u2013 to co niewidoczne dla ludzi, widoczne jest cz\u0119sto dla zwierz\u0105t. Ch\u0119tnie zapraszaj\u0105 je do performans\u00f3w w przestrzeniach galerii i nadaj\u0105 r\u00f3wnoprawny status artyst\u00f3w (jak owcy Melani w Atlasie Sztuki, kt\u00f3ra traktowana by\u0142a jak gwiazda filmowa). Podobnie w pracy STILL ALIVE ci\u0119\u017car pytania z \u201eCo wida\u0107?\u201d przesuwa si\u0119 na to co widz\u0105 zaproszeni ze schroniska petformerzy? Obiekty sztuki? Po\u017cywienie? Co sprawia, \u017ce drobne czuj\u0105ce istoty zaadoptowane ze schroniska wprawiaj\u0105 w dzia\u0142anie \u015bwietlne napisy \u201cStill Alive\u201d, \u201cLife\u201d i \u201cLive\u201d? Czekalska+Golec nie epatuj\u0105 ale mediuj\u0105. Za pomoc\u0105 delikatnego ascetycznego j\u0119zyka estetyzuj\u0105 kwestionowanie przemocy symbolicznej i wizualnej.<\/p>\n
<\/p>\n
[1] Mark Dion, Leksykon Przydatnych Termin\u00f3w,<\/i> 1997.
\n[2] Gille Deleuze Felix Guattari, Mille Plateaux<\/i>, Paris 1980, s. 294
\n[3] Robert Smithson, cytowany w Rosalind E. Krauss, Formless: A User\u2019s Guide<\/i>, NY 1997, s. 170.<\/p>\n
Micha\u0142 Fopp<\/p>\n
<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"class_list":["post-537","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-wystawy"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/537","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=537"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/537\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5767,"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/537\/revisions\/5767"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=537"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/galeriamonopol.pl\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=537"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}