Daniel Rumiancew – W pracowniach artystów

 

Daniel Rumiancew, Wyprawa do drugiego pokoju, 2007-2015, pokaz przezroczy

 

Pierwszy artysta, którywystąpi w naszym cyklu W pracowniach artystów to Daniel Rumiancew, tworzącygłównie prace wideo i fotografie. Kadry z Wyprawy do drugiego pokojupokazują, jak inspirująca jest przestrzeń, w której obecny jest twórca. Jego miejsce pracy staje się tworzywem artystycznym – Rumiancew nie tylko realizuje prace w swoim prywatnym mieszkaniu, odpowiednio je przekształcając na potrzeby swojej sztuki, ale także sama przestrzeń odgrywa aktywną rolę w procesie twórczym, determinuje i kształtuje charakter prac artysty.

 

Daniel Rumiancew, Wyprawa do drugiego pokoju, 2007-2015, pokaz przezroczy

 

Jak zaradzić sytuacji, kiedy możliwościwyjazdówsą ograniczone?

Wszystkie podróże w cyklu Wyprawa do drugiego pokoju Daniel Rumiancew odbywa w swoim mieszkaniu. Wyświetla reprodukcje zdjęć z NationalGeographic i wciela się w ich bohaterów, stawiając ironiczne pytania dotyczącetęsknoty za dalekimi podróżami i uczestnictwem w innych kulturach.

 

Daniel Rumiancew, Brudne naczynia na moim balkonie, 2005 – 2007

 

Daniel Rumiancew o pracy Brudne naczynia na moim balkonie:

Pomiędzyjesienią 2005 a latem 2007 roku przechowywałem na moim maleńkim balkonie stertę brudnych naczyń. Wyjąłem je ze zlewu do miski i wystawiłem na zewnątrz. Nie chciało mi się ich zmywać, więcusunąłem problem sprzed oczu.

Pod koniec 2005 roku spadł śnieg i przykrył naczynia. Zrobiłem zdjęcieśnieżnej zaspy, a następnej zimy – na początku 2007 roku – kolejne.

Któregoś dnia w południe, latem 2007 roku, obudziło mnie stukanie w balkonowe okno. Zdziwiłem się, a nawet przestraszyłem, bo mieszkam na ostatnim, czwartym piętrze. Rankiem robotnicy postawili rusztowanie i teraz jeden z nich gapił się z zewnątrz na mnie leżącego w łóżku. Wstałem i wyszedłem na balkon. Robotnik poprosił, żebym zabrał miskę z naczyniami. Okazało się, że administratorzy budynku postanowili wymienić balkony na nowe, bo stare groziły zawaleniem. Niestety, nowy balkon jest tak wąski, że miska się na nim nie mieści.

 

Daniel Rumiancew, Widok z okna, 2007, wideo

 

Widok z okna to jedna z prac Daniela Rumiancewa, w których artysta bada obszary zależnościmiędzy „prywatnym” i „publicznym”. Z jednej strony okno możestanowić metaforę granicy, oddzielającejświatwewnętrzny obserwatora od światazewnętrznego, z drugiej strony – pośrednikałączącego obie przestrzenie. Wykorzystując ten motyw, artysta ujawnia całe spektrum wrażeń rozciągającychsię pomiędzytęsknotą za samotnością, dającą wytchnienie a potrzebą posiadania azylu, którymożestać się miejscem izolacji.